زندگی سخته ولی من سخت نمیگیرم / دیگه گوشتای دورم ازم وقت نمیگیرن اونا میدون که چی میخوان و الان پی چیان / اگه الانم پیششونم هر شبو با یکشونم بوی لب نمیخوره به گلت / به تمه چون تو جیبم کنایه پره واسم مهم نی اگه یسریا … میگن / پشت سرم و یه چی یعنی با دوده تپلش همینم و هرچی به تامه همه چی / همینه که هس

شهر هرتگرمه سرمون، حواسمون نيستکه سياهيه اين شهر از آسمون نيستصبح تا شب بدون انگيزهتو شهري که هر آدمي يه چنگيزهبي فکر و دلي آروم و خوش، کار ميکنيمهر روز آرزوها رو نشخوار ميکنيمپشت صورتک يا يه آرايشيملاي دراژهها دنبال آرامشيمتن ما و زخمايي که نارفيق گزيدوطن ما و باد فلاکت باري که وزيدو طناب و زن

ییخی نسل آینده وجوونای وطنکه جوونای مث تو اسیر قمپوزنکه پایین موها رو مدل ببینیباظاهرغنی اما فرهنگ فقیرکه آبرو بزاری وبه جاش ابرو برداریبیخی غیرت میشی که بگی جنبه روداریهم قسم شدیم که فوحش وناسزابگیم بهمعقده واکنیم دهنو،ساعتاپرازدشنامدشنامی که معصوم ترین مخلوق خالق یکتاتوش شده تیتراول هرفحش وناسزاحر

فاصلتو حس کن/من خیلی وقته فراموشت کردمتوکه خوبی دیگه حال منو ول کنبذار بره بگذره بذار دله بشکنهشرم میکنم بگم بخاطر توعه بخاطر عشقمهشرم میکنم که سر تو هنوزم دارم حرف میخورمشکستمت تو رو از نو ساختم/کم نذاشتم واست اماخودم همیشه کمو داشتمیادت میاد یا نه؟یه روز همه حرفام تازگی داشت واست یادت میاد یا نه؟م

می دانییک وقت هایی بایدروی یک تکه کاغذ بنویسیتـعطیــل استو بچسبانی پشت شیشه ی افـکارتباید به خودت استراحت بدهیدراز بکشیدست هایت را زیر سرت بگذاریبه آسمان خیره شویو بی خیال ســوت بزنیدر دلـت بخنــدی به تمام افـکاری کهپشت شیشه ی ذهنت صف کشیده اندآن وقت با خودت بگویـیبگذار منتـظـر بمانند !!!

تو اتاق بی پنجرۀ من امروز شب مهمونهامروز چشم لامسه اس امروز حتی لب زندونهآسمون صافو دوست داره این مردِ بارونیبیا بزنیم به بی راهه، ما که یه عمر ِ سر به راه بودیملازم نیست قصه هارو بگردی، لازم نیست اضطرابو بفهمیلازم نیست ذهن بادو بخونی، لازم نیست پلک بازو ببندیاین درب دریچۀ دنیاس، اتاق من بیرونشهبیا